รายละเอียดเกร็ดความรู้จากเอกสารโบราณ

ตำรานุ่งผ้าขี่ช้าง
หมวดหมู่: เกร็ดความรู้จากเอกสารโบราณ เผยแพร่เมื่อ: 06 ก.ค. 2569โดย:Ratanaphorn Saardoadจำนวนผู้เข้าชม:18
เรียบเรียงโดย : นางศิวพร เฉลิมศรี นักภาษาโบราณชำนาญการพิเศษ กลุ่มหนังสือตัวเขียนและจารึก

ผ้าไทยโบราณมิได้ทำหน้าที่เพียงเพื่อความสวยงามหรือบดบังร่างกายในชีวิตประจำวันเท่านั้น แต่ยังผูกพันอย่างลึกซึ้งกับวิถีชีวิต ลัทธิพิธีกรรม และการยุทธศาสตร์ในอดีต ดังที่ปรากฏหลักฐานชิ้นสำคัญใน “ตำรานุ่งผ้าขี่ช้าง” เอกสารโบราณประเภทหนังสือสมุดไทยดำ เขียนด้วยอักษรไทย ภาษาไทย เส้นหรดาล เลขที่ ๗๒ ในหมวดสัตวศาสตร์

ตำราฉบับนี้ถือเป็นคู่มือที่สะท้อนถึงภูมิปัญญาการนุ่งผ้าอย่างเป็นระบบและจำแนกตามวรรณะหน้าที่ โดยแบ่งกลุ่มคนออกเป็น ๓ พวกใหญ่ ๆ ตั้งแต่ระดับกรมช้าง เสนาบดี ไปจนถึงหมอคชศาสตร์ ความน่าสนใจทางวิชาการระบุว่า รูปแบบการนุ่งผ้าจะถูกออกแบบให้สอดคล้องกับ "พฤติกรรมและการเปลี่ยนแปลงทางกายภาพของช้าง" เป็นสำคัญ เช่น หากช้างอยู่ในอาการ "ชื่นตา" จะต้องนุ่งผ้าแบบ เกไล แต่หากเป็นช้างน้ำมัน (ช้างตกมัน) ในลักษณะต่าง ๆ เช่น คอปลาหมอ คอกระบอก หรือคอน้ำเต้า ก็จะต้องเปลี่ยนไปนุ่งผ้าแบบ บัวตูม บัวจีบ หรือ บัวบาน ตามลำดับ ซึ่งวิธีการพับ จีบหน้า สอดชายพก และโจงกระเบนเหล่านี้ ไม่เพียงแต่มีความหมายในเชิงสัญลักษณ์ แต่ยังสัมพันธ์โดยตรงกับความกระชับ ความคล่องตัว และความปลอดภัยในการควบคุมช้างศึกหรือช้างใช้งานในสภาวะวิกฤต

นอกจากนี้ ในยามงานมหรสพหรือพระราชพิธีสำคัญ เช่น พระราชพิธีคเชนทรัศวสนาน เสนาบดีจะนุ่งผ้าลายตระกูลบัวที่มีความวิจิตรซับซ้อนถึง ๗ อย่าง เช่น บัวซ้อน บัวคลี่ บัวกระจาย รวมถึงการนุ่งผ้าแบบ ฉลองไพร ยามตามเสด็จประพาสป่า ซึ่งการนุ่งผ้าแต่ละแบบจะถูกกำหนดให้จับคู่กับ "กลการเกี่ยวผ้า" หรือวิธีผูกผ้าลายพาดตัดเอว (เช่น ยัญพัด กระวัดจำ พันทนำ) เพื่อความงดงามและถูกต้องตามตำรา ยิ่งไปกว่านั้น ตำรายังระเบียบข้อบังคับทางวัฒนธรรมไว้อย่างเข้มงวด โดยเฉพาะการนุ่งผ้าขาวแบบ นุ่งหมอ และ นุ่งดองกระพัด สำหรับทำพิธีคชกรรม ซึ่งห้ามมิให้บุคคลทั่วไปนุ่งเด็ดขาดเนื่องจากถือเป็นเรื่องอัปมงคลหรือ "จังไรหนัก" และยังมีกรรมวิธีนุ่งผ้าทรงอันวิจิตรของพระมหากษัตริย์ที่เรียกว่า บัวประกอบแก้ว ซึ่งผู้จะเรียนรู้วิชานี้ต้องทำพิธีคำนับครูด้วยเครื่องขวัญข้าวปลาช่อนต้มเสียก่อน

หนังสือสมุดไทย เรื่อง "ตำรานุ่งผ้าขี่ช้าง" จึงเป็นกระจกบานใหญ่ที่สะท้อนให้เห็นว่า ผ้าไทยโบราณแต่ละผืน แต่ละลาย และในแต่ละวิธีนุ่ง มีหน้าที่ทางสังคมและกลยุทธ์แฝงอยู่เสมอ มันคืองานภูมิสถาปัตยกรรมบนเรือนร่างที่ผสมผสานระหว่างศาสตร์แห่งคชบาลและศิลปะแห่งภูษาภรณ์ได้อย่างเหนือชั้น

บรรณานุกรม

“ตำรานุ่งผ้าขี่ช้าง.” หอสมุดแห่งชาติ. หนังสือสมุดไทยดำ. อักษรไทย. ภาษาไทย. เส้นหรดาล. ม.ป.ป. เลขที่ 72. หมวดสัตวศาสตร์.

Tags

กระบวนแห่           แกงปลาไหล           เขาโค           คัมภีร์           คัมภีร์ใบลาน           คัมภีร์ประถมจินดา           คาถาป้องกันอสนีบาต           คาถาเย ธมฺมา           ค่าวพระอภัยมณี           เครื่องราชูปโภค           จรดจดจาร           จารึกในประเทศไทย           ช้าง           ช้างต้น           ช้างเผือก           ดวงชะตา           ดำน้ำ           เด็ก           ตำรา           ตำราชกมวย           ตำราแผนคชลักษณ์           ตำราฝังหลักเมือง           ตำราไม้ดัด           ตำราโหราศาสตร์           ทวารวดี           ทางชลมารค           ทำนา           เทวดา           นกกระทา           นกเขา           นครเมกกะ           นโม           น้ำฝนต้นข้าว           บัญชีเลก           ใบจุ้ม           ประกาศห้าม           ปลูกเรือน           ปัญญาบารมีหลวง           ผอม           พระไตรปิฎก           พระเทพกุญชร           พระพุทธเจ้า           พระราชพิธี           พระสมุดตำรา           พระอภิธรรม           พาหนะ           พิชัยสงคราม           ฟ้าผ่า           มวยไทย           มหามงคลนารี           เมฆ           แม่ซื้อ           ร้อยดอกไม้           ราชครู พระยา ราชา เสนา มนตรี           เรือพระที่นั่ง           ลักษณะพิสูท           ลุยเพลิง           ว่านยา           ศิลาจารึก           สุนัข           เสาแปดเหลี่ยม           แส๊กอะลี           หนังสือสมุดไทย           หนังสือสมุดไทยขาว           หลักเมือง           หลังปัลลวะ           หัวป่าก์พ่อครัว           ห้ามกล่าวทัก           หินบดยา           อนุตตานทีปนี           อ้วน           อักษรขอม           อักษรปัลลวะ           โอม